Skip to content

Trajektorie wzrostu wśród dzieci, które mają zdarzenia wieńcowe jako dorośli cd

2 miesiące ago

85 words

Średnia wartość dla każdego pomiaru dla wszystkich chłopców jest ustawiona na zero, z odchyleniami od średniej wyrażonej jako odchylenia standardowe (wynik z). Chłopiec utrzymujący stałą pozycję, wysoką lub krótką i grubą lub szczupłą w stosunku do innych chłopców, podążałby poziomą ścieżką na sylwetce. Średnia masa urodzeniowa 357 chłopców, którzy później mieli zdarzenia wieńcowe, wynosiła około 0,2 SD poniżej średniej. Niski BMI przy urodzeniu przewidywał późniejsze zdarzenia wieńcowe (p <0,001), podobnie jak niski wskaźnik oto- czenia (równy masie urodzeniowej w kilogramach podzielonej przez sześcian długości w centymetrach) (P <0,001), co jest częstszym wskaźnikiem noworodkowa szczupłość. Krótkotrwała przy urodzeniu nie przewidywała zdarzeń wieńcowych. Pomiędzy porodem a rokiem życia średnie wyniki dla każdego pomiaru spadły. W wieku jednego i dwóch lat zarówno niski BMI, jak i niski wzrost przewidywały późniejsze incydenty wieńcowe (P <0,001 dla BMI w każdym wieku, P = 0,007 dla wzrostu w wieku jednego roku i P = 0,02 dla wzrostu w wieku dwóch lat) . Po dwóch latach liczba punktów z dla BMI chłopców, którzy później mieli epizody wieńcowe, zaczęła wzrastać i nadal to robić. Wyniki z wysokości były niewielkie. BMI w wieku 11 lat sam nie przewidywał zdarzeń wieńcowych, ale przy jednoczesnej regresji zarówno niski BMI w wieku 2 lat, jak i wysoki BMI w wieku 11 lat były związane z późniejszymi zdarzeniami wieńcowymi (P <0,001 i P = 0,05, odpowiednio). Współczynniki ryzyka związane ze wzrostem BMI o SD wynosiły 0,76 (przedział ufności 95%, 0,66 do 0,87) w wieku 2 lat i 1,14 (przedział ufności 95%, 1,00 do 1,31) w wieku 11 lat. Gdy do modelu dodano BMI przy urodzeniu, pomiary BMI w każdym z trzech wieków były związane z późniejszymi zdarzeniami wieńcowymi (P = 0,04 dla niskiego BMI przy urodzeniu, P = 0,001 dla niskiego BMI w wieku 2 lat, a P = 0,03 dla wysokiego BMI w wieku 11 lat).
Podobnie jak w przypadku chłopców średnia waga urodzeniowa dziewcząt, które później miały zdarzenia wieńcowe, była poniżej średniej (ryc. 1B). Zwykle były krótkie, a nie cienkie, chociaż związek ten nie był statystycznie istotny (P = 0,10 dla długości urodzenia). W wieku około czterech miesięcy wyniki z dla wzrostu dziewcząt, które później miały zdarzenia wieńcowe, zaczęły rosnąć, a wzrost w pierwszym i drugim roku życia nie przewidywał późniejszych zdarzeń wieńcowych. Średnia punktacja z dla BMI spadała progresywnie w ciągu pierwszych sześciu miesięcy po urodzeniu i pozostała niska w wieku dwóch lat. Po czterech latach liczba punktów z zaczęła wzrastać i nadal rosła, osiągając średnią w wieku około ośmiu lat. BMI w wieku 2 i 11 lat, analizowane osobno, nie były związane z późniejszymi zdarzeniami wieńcowymi. Podobnie jak u chłopców, BMI w wieku 2 i 11 lat były związane z późniejszymi zdarzeniami wieńcowymi w równoczesnej regresji (odpowiednio P = 0,001 i P = 0,04). Współczynniki ryzyka związane ze wzrostem BMI o SD wynosiły 0,62 (przedział ufności 95%, 0,46 do 0,82) w wieku 2 lat i 1,35 (przedział ufności 95%, od 1,02 do 1,78) w wieku 11 lat. Gdy do modelu dodawano długość po urodzeniu, wielkość ciała w każdym z trzech wieków wiązała się z późniejszymi zdarzeniami wieńcowymi (P = 0,02 dla krótkiej długości przy urodzeniu, P = 0,002 dla niskiego BMI w wieku 2 lat i P = 0,02 dla wysokiego BMI w wieku 11 lat).
Tabela 2
[hasła pokrewne: nfz olsztyn sanatoria, dentysta warszawa centrum, gronkowiec u gołębi ]
[przypisy: nfz olsztyn sanatoria, ornitoza u gołębi, akomex ]

0 thoughts on “Trajektorie wzrostu wśród dzieci, które mają zdarzenia wieńcowe jako dorośli cd”