Skip to content

Nefrotoksyczny potencjał białek Bence Jones cd

1 miesiąc ago

488 words

Nerki były przetwarzane na dwa sposoby. W przypadku mikroskopii świetlnej i analizy immunohistochemicznej sekcje umieszczono w 10% zbuforowanej formalinie i zatopiono w parafinie; do mikroskopii elektronowej sekcje umieszczono w 2,5 procentowym buforze kakodylanu glutaraldehydu-0,05 M, pH 7,2, przeniesiono po do 2 godzin na bufor kakodylanowy, a następnie osadzono w Epon. Histopatologia
Do mikroskopii świetlnej wycinano skrawki tkanek o rozmiarach 4 do 6 .m, barwiono hematoksyliną-eozyną, kwasami okresowymi Schel i okresowymi barwnikami kwasowo-metenaminowymi. W celu wykrycia amyloidu, skrawki tkanki traktowano świeżo przygotowanym roztworem czerwieni alkalicznej Congo i badano w świetle spolaryzowanym za pomocą polaryzatora z filtrem Leitz z płytą gipsową i analizatorem filtrów. W przypadku mikroskopii elektronowej sekcje zatopione w Eponie zbadano za pomocą elektronowego mikroskopu transmisyjnego Zeiss 9S i sfotografowano.
immunohistochemia
Metody stosowane do wykrywania złogów łańcucha lekkiego techniką immunoperoksydazy z surowicą odpornościową królika antyludzkiego łańcucha lekkiego zostały opisane w innym miejscu32. Surowica odpornościowa wykorzystała rozpoznane determinanty antygenowe30 regionów zmiennych łańcucha lekkiego i regionów stałych (CL) .32 Immunoperoxidase wybarwione slajdy zostały zbadane mikroskopowo. Aby określić dominującą formę patologii myszy i ludzi z nerkami, zbadaliśmy 10 pól z obiektywem 20 × i soczewką 10-oczną. Każde pole podzielono na ćwiartki i oceniano od 0 do 4, w zależności od obecności odkładania się łańcucha lekkiego w każdym kwadrancie. Dominujący charakter depozycji ustalono na podstawie uśrednionych danych z 10 badanych pól. Jeden z nas dokonał przeglądu zakodowanych klinicznych i doświadczalnych fragmentów tkanek, nie znając histopatologicznych cech danego pacjenta.
Wyniki
Odkładanie łańcucha świetlnego: rzuca
Aby określić zarówno potencjał ludzkich białek Bence Jones, które mają być zdeponowane w nerkach myszy, jak i wartość kliniczną modelu eksperymentalnego, początkowo badaliśmy monoklonalne białka łańcucha lekkiego od dwóch pacjentów. Jedno białko otrzymano od Pacjenta 18, który codziennie wydalał około 25 g białka Bence Jones łańcucha . i który miał mocznicę (poziom kreatyniny w surowicy, 796 .mol na litr [9 mg na decylitr]). Drugie białko pochodziło od pacjenta ze szpiczakiem mnogim (nieuwzględnionym w Tabeli 1), który wydalał około 50 g białka Bence Jones łańcucha . dziennie przez ponad trzy lata, ale którego stężenie kreatyniny w surowicy było prawidłowe. Parom myszy wstrzyknięto 50, 100, 200 lub 300 mg białek Bence Jones lub porównywalnych ilości owalbuminy. Jedna z każdej pary została zabita w ciągu 24 godzin, a druga po 48 godzinach; nerki zostały poddane badaniu histologicznemu.
Rysunek 1. Ryciny 1. Formy osadzania lekkiego łańcucha nerek obserwowane eksperymentalnie u myszy i klinicznie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim lub amyloidozą AL. Panel A pokazuje złogi łańcuchów lekkich jako odlewy w kanalikach nerkowych myszy, którym wstrzyknięto białko Bence Jones łańcucha . od pacjenta 18 (po lewej) oraz w nerce pacjenta (po prawej) (barwnik hematoksylina-eozyna, × 200)
[przypisy: lewatywa z czosnku, mazowieckie centrum neuropsychiatrii, przepuklina rozworu przełykowego dieta ]

0 thoughts on “Nefrotoksyczny potencjał białek Bence Jones cd”