Skip to content

Molekularna identyfikacja bakterii związanych z bakteryjnym zakażeniem pochwy ad 8

1 miesiąc ago

547 words

Obecność atopobu była mniej specyficzna dla bakteryjnego zapalenia pochwy niż obecność BVAB1, BVAB2 lub BVAB3. Kilka grup wykryło rDNA A. vaginae 16S w płynie pochwowym od osobników z bakteryjnym zakażeniem pochwy i zasugerowało rolę tej bakterii w bakteryjnym zakażeniu pochwy, 24-26, chociaż ten organizm został również wykryty u osobników bez bakteryjnego zapalenia pochwy.27 Ponieważ te testy są stosowane w większych grupach kobiet z bakteryjnym zakażeniem pochwy i bez bakteryjnego zakażenia pochwy powinny być udoskonalone, a ostatecznie mogą okazać się użyteczne w diagnostyce mikrobiologicznej bakteryjnego zapalenia pochwy. To badanie ma kilka ograniczeń. Po pierwsze, startery 16S o szerokim zakresie nie będą wzmacniać DNA ze wszystkich znanych i nieznanych gatunków bakterii. Na przykład, starter Bact-338F stosowany w niniejszym badaniu nie amplifikuje 16S rDNA z bakterii z rodzaju chlamydii.
Po drugie, nasze odkrycia mogą nie zostać uogólnione na wszystkie kobiety z bakteryjnym zakażeniem pochwy, a związek między bakteriami wykrytymi w tym badaniu a bakteryjnym zakażeniem pochwy powinien być oceniany przez większą liczbę kobiet o zróżnicowanych cechach demograficznych i innych czynnikach ryzyka dla tej choroby. Jednak konwencjonalne metody uprawy dały bardzo podobne profile mikrobiologiczne wśród różnych grup ryzyka kobiet z bakteryjnym zakażeniem pochwy, w tym kobiet w ciąży, pacjentów w klinikach ginekologicznych i STD oraz lesbijek.20,28-30
Po trzecie, analiza 100 klonów rDNA 16S na bibliotekę próbek może ominąć niektóre bakteryjne sekwencje 16S rDNA obecne w niskiej częstotliwości w płynie pochwowym. Chociaż do oceny bogactwa gatunków można zastosować wiele podejść statystycznych, zbadaliśmy wpływ zwiększenia rozmiaru biblioteki ze 100 do 420 klonów w jednej próbce uzyskanej od pacjenta z bakteryjnym zakażeniem pochwy (BV7), który, jak podejrzewano, zawierał dodatkową różnorodność gatunków na podstawą 5 pojedynczych klonów w bibliotece 100-klonowej. Stwierdziliśmy, że 415 z 420 zidentyfikowanych klonów (98,8%, patrz Figura 4B) było identycznych z klonami uprzednio wykrytymi w bibliotece 100-klonowej (Tabela 1, próbka BV7). Pięć dodatkowych bakterii było obecnych jako pojedyncze klony w rozszerzonej bibliotece, zwiększając całkowitą liczbę wykrytych filotypów z 16 do 21.
Po czwarte, różne bakterie mają różną liczbę genów rDNA 16S na genom, a zatem nie ma relacji jeden do jednego między liczbą klonów 16S rDNA wykrytych przez PCR i liczbą bakterii obecnych w próbce. Ponadto, procent klonów w bibliotece nie powinien być interpretowany w celu wskazania absolutnej reprezentacji bakterii, ponieważ test PCR jest poddawany polaryzacji amplifikacji i reakcja nie została zatrzymana w fazie wykładniczej, gdy jest ona najbardziej ilościowa. Ilościowe metody PCR i FISH mogą być stosowane do dokładniejszej oceny reprezentacji bakterii, chociaż trzeba znać liczbę operonów rRNA na organizm, aby ilościowa PCR 16S rDNA odzwierciedlała absolutną liczbę bakterii, a tych danych brakuje dla większości organizmów w nasze badanie.
Podsumowując, bakteryjne zakażenie pochwy u naszych pacjentów związane było ze złożonymi zbiorowiskami bakterii pochwowych, które obejmowały wiele nowo rozpoznanych gatunków bakterii, które nie zostały wcześniej wykryte w konwencjonalnych technikach uprawy. Zidentyfikowaliśmy trzy gatunki bakterii w porządku Clostridiales, które były wysoce specyficzne pod względem obecności bakteryjnej vaginosis i tylko w dalekiej relacji ze znanymi bakteriami.
[hasła pokrewne: nfz olsztyn sanatoria lista oczekujących, prodentis, gronkowiec u gołębi ]
[hasła pokrewne: kwas glikolowy apteka, duomox, eurokadra ]

0 thoughts on “Molekularna identyfikacja bakterii związanych z bakteryjnym zakażeniem pochwy ad 8”